RSS  

روستای خسروآباد  مزرعه اي بزرگ وآبادي خسرو آباد دارای قناتی پراب بوده که مزارع آن در ناحیه ای بین مجومرد وچرخاب بوده یعنی در ۸۰۰ متر بالاتر از اداره منابع طبیعی کنونی شهرستان صدوق

مادر چاه این قنات در قاسم آباد یزد قرار داشته .در کتب تاریخی یزد چندین جا به آن اشاره شده .این روستا که احتمالا در زمان ساسانیان وجود داشته واز نخستین سکونتهای بشر در شهرستان صدوق استان یزد میباشد .

در زمان شاه عباس صفوی مدرسه ای به نام مدرسه سلطانی اصفهان در پایتخت آنزمان ایران یعنی اصفهان توسط این پادشاه ساخته شد ووقفیاتی برای آن قرار داده شد .

یکی از محلهای مصرف این وقفیات در روستای خسروآباد مجومرد بوده که در وقف نامه بدان اشاره شده .

"در قریه مجومرد یزد (خسرو آباد مجومرد)جزومصارف وقف پاپوش برای زوار اش ونان فقراوتعمیر پل وایجاد راه ومخارج مکتب اطفال فقیرودستمزد معلم آنان"معین شده است.

مرجع :کتابسپنتا عبدالحسین.تاریخچه اوقاف اصفهان- انتشارات اوقاف اصفهان سال ۱۳۴۶ ص۳۷۱.

قنات خسرو آباد بر اثر سیلی سهمگین از بین رفته واین صحرا کم کم به زیر ریگ رفته در شمال خسرو آباد یعنی بین مجومرد وخسرو آباد صحرای عمر آباد وجود داشته که این صحرا با آب قنات فیروز آباد؛ مجومرد شرب میشده ودر قباله های قدیمی که در دست مردم است از این نام زیاد به چشم میخورد .امروزه جاده اشکذر به رستاق از میان زمین های خسروآباد عبور نموده است

اگر اداره میراث فرهنگی شهرستان صدوق تحقیقاتی در مورد این روستای قدیمی انجام دهد خیلی خوب است.

چون شاه عباس در حدود ۴۵۰ سال قبل این وقفیات را انجام داده نشان از آبادی وبزرگی آنزمان مجومرد نسبت به آبادی های اطرافش مانند زارچ واشکذر دارد چیزی که امروزه مسئولین  آنرا باور ندارند.

انگشتش را روی عدد ۵ فشار داد.نور نیون پیام دستگاه کنترل از راه دور را دریافت کردوفضای سرویس را روشن کرد.لحظه ای بعد بودلف چشمان مردی تنها را در اعماق آیینه نگریست و سلول های خاکستری ذهن خسته او به امروزی می اندیشید که به اوراق کهنه تقویم می پیوست و فردایی که میتوانست اولین روز خرداد یکهزار و چهارصدوپنجاه وهفت هجری خورشیدی باشد.امروز سومین روزی بود که افشین مترسی را برده بود.مترسی نام روبات خانگی بودلف بود هر شب بودلف برنامه ی فردایش را به انجماد حافظه مترسی می سپرد.مترسی به سفارش  خود بودلف ساخته شده بود. آلیاژی که از ترکیب آهن و آلومینیوم تولید میشد.با چشمانی درشت و بی حالت که مد روز بود.موهای مترسی طوری طراحی شده بود که تنها با فشار چند دکمه و  تغییر در بار الکتریکی موجود در آنها تغییر حالت میدادند.آلیاژی که یک متر طول و نوزده کیلوگرم وزن داشت مسوولیت پر کردن خلا عاطفی مردی تنها را به عهده داشت.رژیم مخصوصی که دندانپزشک برای فصل بهار به او پیشنهاد کرده بود و مسوول اجرای آن مترسی بود را روی کاغذ نوشته بود.مسواک نارنجی رنگش را برداشت. به دقت سرعت دستگاه و زاویه چرخش آن در راستاهای مختلف و زمان مورد نیاز را تنظیم کرد.دقایقی بعد مسواک زدن تمام شد و بودلف برای خوابیدن به اتاق رفت. مترسی نبود که با صدای مهربانش به او شب بخیر  بگوید.مجومرد دوست صمیمی اش هم اصلا زمین نبود .چند هفته پیش به همراه آژانس فضایی خیام برای تعطیلات به کره ماه رفته بود و این روزها آنقدر هزینه مکالمه ماه وزمین زیاد بود که بودلف جرات اینکه شماره مجومرد را بگیرد را نداشت. بر خلاف مجومرد که عاشق فضا بود بودلف علاقه خاصی برای عزیمت به کرات دیگر نداشت.

رضوانشهر
رضوانشهر نام یکی از شهرهای استان یزد است. نام آن قبلاً مَجومِرد بوده و ریشه در زبان فارسی قدیم دارد به معنای مرد جویای محبت. این شهر دارای تاریخی دو هزار ساله می‌باشد. وسعت این شهر ۱۵۰ کیلومتر مربع است و نزدیک به ده هزار نفر جمعیت دارد ودر ۲۵ کیلو متری از شهر یزد واقع شده است.
آثار تاریخی

-مسجد ریگ: مسجدی است با ۷۰۰ سال قدمت که تا ۱۵ سال پیش در زیر شنهای روان مدفون بود و کسی از وجود ان خبر نداشت در سال ۱۳۷۰ بطور اتفاقی کشف شد(باخواب دیدن یکی ازاهالی که دراین مکان مسجدی هست) این مسجد تاریخی دارای ۲۱ قبر کاشی کاری شده میباشد که مهمترین ان قبر سید کمال‌الدین وسید جمال‌الدین میباشد واین دو در سال ۸۴۸ هجری قمری فوت نموده اند

2-آتشکده زرتشتیان جعفر آباد مجومرد دارای ساختمانی خشتی مال قبل از اسلام می باشد و آتش آن حدود دو هزار سال روشن بوده‌است و زرتشتیان در آن به عبادت می‌پردازند.

3- حسنیه بزرگ رضوانشهر در دو طبقه ساخته شده وحدود ۸۰۰ متر مربع وسعت دارد و مربوط به دوران زندیه میباشد این حسنیه در لیست آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده است.

4-آب انبار هفت بادگیری عصرآباد از آثار منحصر به فرد دوران قاجار است.

5-مسجد ملا احمد مجومرد از بنا‌های دوران زندیه

6-مدرسه جمشیدی جعفرآباد رضوانشهر که فعلا متروک می‌باشد واز بناهای دوره پهلوی اول می‌باشد.

7- باغ وزیر حجت‌آباد رضوانشهر با زیر بنای ۱۰٬۰۰۰ متر مربع و از بناهای دوران قاجار.

در میان شیرکوه و سیاه کوه(فلات مرکزی ایران)ریگزاری است که به نظر گیرشمن(محقق و ایران شناس فرانسوی) بر اساس نشانه های زمین شناسی و اسناد تاریخی، بستر دریاچه بزرگ داخلی بوده که به تدریج به دریاچه های کوچکتری تقسیم شده و از ده هزار سال پیش سواحل رسوبی دریاچه یاد شده تبدیل به مراتع و بوته زارهایی شده که نخستین گروه های انسانی(دوره پیدایش میترائیسم) در آن ساکن شده و منشا پیدایش اولین نشانه های تمدن در آن منطقه است. 

    بر اساس شواهد موجود، گمان می رود نخستین خاستگاه مجومرد( با توجه به اهمیت و نقش آب در دوران اشو زرتشت برای حیات آدمی و آبادانی شهرها و با توجه به وفور آب و مراتع سرسبز در این دشت) در قسمت جنوب غربی و سواحل دریاچه یاد شده(دریای ساوه) بوده که البته خرده سفالها وباقیمانده دیوارها و بناهای زیر شن دراین خصوص ناگفته بسیار دارند.     با استناد به مطالب مندرج در کتاب هفت کشور (صوره الاقالیم) و نوشته های محمد مستوفی بافقی(در کتاب جامع خود در عصر صفوی) در کنار مجومرد آبادی دیگری به نام اسفنجرد یا اسفندیارگرد(که برخی معتقدند که که هردو یکی بوده و مجومرد همان اسفنجرد است) شکل گرفته بود که بنای آن را به  اسفندیار فرزند گرشاسب نسبت داده اند و از گذشته آباد و قلعه مستحکم آن یاد شده که تغییر ساختار جغرافیایی و اقلیمی و حرکت شنها تمامی آبادی را زیر خود مدفون ساخت.  

    اصولا تخریب بیشتر اسفنجرد در قبال مجومرد نشان از آن دارد که اسفنجرد با قرار گرفتن در غرب مجومرد به عنوان سپری بوده که مجومرد را تا حدی از حرکت شنهای روان مصون میداشته که با خالی شدن روستای اسفنجرد از سکنه، مجومرد مورد آسیب بیشتری قرار گرفته. زمان دقیق تخلیه اسفنجرد معلوم نیست ولی شواهد نشان میدهد که تا قرن هشتم دارای سکنه بود و در کنار مجومرد با هم به حیات خود ادامه میداده اند.    

  شهر کهنه یا مجومرد قدیم که تنها بازمانده از دوران آبادانی منطقه است در طی قرون متمادی دورنمای یک بهشت گم شده را داراست. مجومرد فعلی در  25کیلومتری شهر یزد در مسیر جاده یزد-اردکان قرار گرفته ولی بر اساس شواهد موجود چون جهت وزش باد از غرب به شرق بوده، کمی جابجایی در جهت حرکت باد در مکان استقرار شهر صورت گرفته و در واقع آثار باقیمانده از مجومرد قدیم که از آن به شهرکهنه یاد می شود در زیر خرواری از شن مدفون گردیده و تا دوره حاضر هیچ گونه کاوشی به صورت علمی و رسمی در این مورد صورت نگرفته است و معدود آثار باقیمانده مانند آسیاب قدیمی( که تا سه قرن پیش مورد استفاده قرار می گرفته) و قلعه مجومرد توسط سازمان های دولتی یا از سر ناآگاهی یا به صورت عمدی به بهانه آبادگری، مدفون و تخریب گشته است!

از طرف کلیه اهالی رضوانشهر از اقدامات خیری شما برای احداث استخر سر پوشیده رضوانشهر تشکر و قدر دانی و برای شما و خانواده محترمتان آرزوی سربلندی را از خداوند متعال خواستاریم .امیدواریم که این اقدامات تداوم  داشته باشد.

همشهریان عزیز اگر همت کنند وبرای آزمایش هم که شده برای سه دفعه از مغازه های خود رضوانشهر خرید کنند (حتی اگر با قیمت بالاتر وکیفیت بدتر )آنوقت است که معجزه اقتصادی رخ خواهد داد .

و مغازه دار رضوانشهری لازم نیست برای مقدار به دست آوردن مایه اتاج خود به این روستا وآن روستا برود تا بتواند خرجی خود را به دست آورد پس توای رضوانشهری بیا و برای یک بار که هم شده امتحان کن و اگر نخواستی امتحان کنی حتی الامکان از مغازه اشکذر هم خرید نفرمائید .

خواجه شمس الدین محمد حدود سال 726 ه. ق در شیراز زاده شد. از احوال پدر و خانواده او تقریبا هیچ خبری در دست نیست، گر چه برخی گفته اند که پدرش بهاء الدین از اهالی اصفهان و مادرش از اهالی کازرون بوده است.

حافظ در زادگاه خود، نزد استادانی همچون قوام الدین عبدالله ،که نام و آوازه شان همه جا منتشر بود ، علم آموخت . در آن روزگار ، در حلقه استادان آن شهر هم ادب رایج بود، هم حکمت و هم کلام ، اما کار عمده ، تفسیر قرآن بود و آموختن آنچه برای فهم آن ضرورت داشت . چنانکه از دیوانحافظ بر می آید ، وی در دانشهای گوناگون زمان خود که در دارالعلم شیراز رایج بود دست داشت . مقام او در قرآن شناسی نیز شامخ است. او قرآن را با چهارده روایت از بر می خواند و تخلص خود را نیز از چیزی قرار داد که مربوط به قرآن بود .

    بروی ادامه مطلب کلیک کنید ؟

هفته پنجم مسابقات پائیز تهران : 17/07/88

دپار	نام اسب	سیلمی	مالک	مربی	زمان	مقام
۱	ظاهرشاه رفیع رضوانشهر	حافظ رضوانشهر	استادعلی	غمخوار	۰	۲
۲	ذوالاکتاف	مبارک	نجات	نجات	۰	۳
۳	رعد بیک	پازن	مهندس بیک	پورمانیان	۰	۰
۴	شبدیز بیک	مبارک	فرهاد بیک	پورمانیان	۰	۱
۵	زوبین خونین	پازن	جمشیدی	درقی	حذف شد
۶	رف رف	برفین رضوانشهر	اسلامی مالک	قربانی	۰	۰
۷	زوحل سوسنگرد	برفین رضوانشهر	رسول منصوری	غمخوار	۰	۰

اشاره

مردان بزرگ، شگفتي‌هاي بزرگ مي‌آفرينند و همين آفرينش‌ها، نام و ياد آنها را جاودانه مي‌سازد و نور وجودشان را چون خورشيد تابان تا دوردست‌ها مي‌تاباند. مولانا در رديف همين مردان بزرگ است؛ شگفتي‌آفرين و اعجاب‌انگيز. به تعبير استاد شهيد مرتضي مطهري:

«مولانا جلال‌الدين محمد بلخي رومي معروف به مولوي، صاحب كتاب جهاني مثنوي، از بزرگ‌ترين عرفاي اسلام و از نوابغ جهان و در رديف شعراي طراز اول ايران است، و مثنوي او دريايي است از حكمت و معرفت و نكته‌هاي دقيق عرفاني و اجتماعي.»[1] جامعه بشري، امروز بيش از هر زمان ديگر به پيام‌هاي حيات‌بخش و نشاط‌آور مولانا نيازمند است، زيرا انسان امروزي، دچار غربت و دلتنگي بي‌سابقه‌اي شده است. عامل اصلي اين دلتنگي و غربت نيز تكنولوژي و تمدن ماشيني است. البته جدايي انسان از طبيعت سالم، زيبا و سرسبز نيز كه از دستاوردهاي نامبارك زندگي صنعتي بود بر اين حكايت غم‌بار دامن زد و از ايشان، موجودي ساخت افسرده و دل‌آزرده از زايش سيماني قرن، و عصر معراج پولاد و رويش هندسي آهن و سنگ.

و اين پيام دلنواز مولانا است كه انسان امروز را به رهايي از اين غربتكده فرامي‌خواند، و وطن اصلي او و روزگاران خوش «وصل» را به او يادآوري مي‌كند:

هر كسي كاو دور ماند از اصل خويش

باز جويد روزگار وصل خويش[2]

تازگي و نوآوري در سخنان مولانا

برخلاف برخي شاعران كه از انديشه‌هاي بزرگان پيش از خود تأثير فراواني پذيرفته‌اند و بسياري از سروده‌هاي آنان در حقيقت همان سخنان شاعران پيشين بوده است، بيشتر سروده‌هاي مولوي برآمده از جوشش دروني و ذوق روحي و نوآوري خود او بوده است، در نتيجه از سراسر مثنوي و غزل‌هاي او بوي تازگي، طراوت و نوآوري به مشام مي‌رسد. به تعبير مولوي:

بروی ادامه مطلب کلیک کنید ؟

سالگرد هفته دفاع مقدس بر تمامی دلاور مردان ایران زمين، آنان كه شيوه زيستن و مردن ، سوختن و ساختن، صبر و شكيبايي و زير بار ذلت و خواري نرفتن را به ما آموختند و بر خانواده شهيدان که ما هر چه داريم از وجود پر برکت آنان است مبارک باد .